Klik op de plaatjes om te bekijken welke opleidingen meisjes van Annefonds krijgen!

Kinderdag Turkije

Elk jaar op 23 april. Kinderdag. Turkse nationale feestdag. Op 23 april 1920 kwam in Ankara voor het eerst een nationaal parlement bijeen. Atatürk had de onafhankelijkheidsoorlog geleid en riep deze dag uit tot Dag van het Kind, ter nagedachtenis van de omgekomen kinderen in de oorlog. Kinderen krijgen veel aandacht, hebben geen les, en mogen bijvoorbeld op plaatsen van bestuursambtenaren zitten. Het is meer een schoolfeest dan een familiefeest. Er zijn veel (verklede) optochten en volksdansen.

De kinderen dragen gedichten voor, dansen en zingen. Bij de lepeldans bijvoorbeeld hebben ze in iedere hand twee lepels die ze tegen elkaar tikken. De viering geeft ook aandacht aan Atatürk, de revolutie en de 23e april. In Turkije hebben de kinderen ook op 24 april vrij om uit te rusten. Turkije was de eerste moderne staat die in 1920 een Kinderdag invoerde. Volgens de wet mogen kinder vanaf 15 jaar werken en vanaf 14 jaar licht werk doen.

Kinderarbeid komt echter vaak voor . De meeste kinderen werken in de informele sector; landbouw, kleding en textiel industrie en kleine bedrijven . Mehmet Ülger en Astrid van Unen volgen vijf jaar het meisje Zara sinds zij als negenjarige in 2010 met haar familie in het Turkse Zwarte Zeegebied hazelnoten plukt. En met haar vele andere kinderen, zoals Hasan en Rojbin. Ze werken tijdens de oogst in augustus elf uur per dag, vaak zeven dagen per week. ’s Avonds keren ze terug naar een tentenkamp waar geen enkele voorziening aanwezig is. Elk jaar maken ze deze reis opnieuw, zodat ze altijd weer te laat op school beginnen. Zij maken na vijf jaar de balans op. Wat is er in die vijf jaar veranderd? Is de kinderarbeid teruggedrongen? Zijn de voorzieningen voor de seizoensarbeiders verbeterd? En hoe gaat het met de kinderen die dit zware werk doen? Blijft Zara volhouden op school? En hoe zit het met Hasan en Rojbin?

Bekijk hier de film.

INTERNATIONALE VROUWENDAG

NIEUWSBRIEF   8 MAART 2016

Het platvorm We Will Stop Women’s Murders publiceerde onlangs een rapport  waarin staat dat het aantal vrouwen dat slachtoffer is van dodelijk geweld nog steeds toeneemt. In de meeste gevallen gebeurt dat omdat de vrouwen een eigen- en vrije keuze willen maken. Bijna alle daders zijn familie of bekenden.

Hoewel mannen en vrouwen in Turkije officieel voor de wet op gelijke voet staan, suggereert het strafmaat anders. Activisten op het gebied van vrouwenrechten vechten nu voor de zogeheten Özgecan-Wet. Deze wet is vernoemd naar een jonge studente die verkracht en vermoord werd. De wet moet verhinderen dat daders voortijdig vrijkomen op grond van goed gedrag of als ze claimen dat de daad werd uitgelokt. De milde behandeling van de mannelijke daders staat in schril contrast met de 25 jaar gevangenisstraf voor een teenager, die haar  zwangerschap niet aan haar ouders durfde te vertellen en alleen op haar slaapkamer beviel. De baby stierf toen het haar niet lukte de navelstreng door te knippen.

Ongelijke behandeling van man en vrouw is ook terug te zien in het onderwijs. De Turkse werkgeversorganisatie TISK rapporteerde dat 75% van de jonge vrouwen niet op school zit en geen werk heeft. Voor jonge mannen is dit 17%! Emancipatie door onderwijs  is de sleutel voor een betere vrouwenwereld. Met  het geven van beurzen voor beroepsonderwijs aan kansarme Turkse meisjes, draagt  het Anne Fonds een steentje bij. Wij voelen ons gesteund door de publieke opinie in Turkije die zich deze misstand  in toenemende mate bewust is.

Jan Jonker Roelants

voorzitter Jan Roelants met (v.l.n.r.) Nazli, Keziban en Raziye

voorzitter Jan Roelants met (v.l.n.r.) Nazli, Keziban en Raziye

ANBI

Samenwerking overeenkomst school Buldan

Met een gemeente school in Buldan is een samenwerking overeenkomst gesloten voor de opleiding van meisjes.  De school heeft een meisjes internaat voor 150 leerlingen. Zij kunnen middelbaar beroepsonderwijs volgen o.m. voor toerisme, administratie, technologie, programmering, koken, pedagogie en elektronica. Op voordracht van de staf selecteerden wij  dit schooljaar drie meisjes.